Menakıb-ı Üveys El-Kareni (Veysel Karani); Veysel Karani

Anadolu cografyasında daha çok Veysel Karenî olarak bilinenÜveys el-Karenî, Tâbiîn neslinden olup Yemenli zâhidlerdendir.Hayatta iken Hazret-i Peygamber'i görmeyi çok arzulamasınaragmen görememis ancak onun Tâbiîn neslinin en hayırlısıÜveys'tir övgüsüne mazhar ve Hırka-i Serif'ine nâil olmustur. Buyönüyle o, Islâm kültür ve edebiyatında Peygamber sevgisininen güzel timsallerinden birini temsil etmektedir.Eser,el-Mevâhibü'l-Ilâhiyye 'l-Menâkıbi'l-KareniyyeadıylaCemâleddin Muhammed bin es-Sıddîkel-Hâs el-Hanefî el-Yemenî ez-Zebîdîtarafından bir hâl tercümesi mahiyetinde kaleme alınmıs olup,Veysel Karenî'nin hayatı ve sahsiyeti hakkındaki hususlarıele alan sekiz bölümden meydana gelmektedir.Veysel Karenî'nin sahsiyeti üzerine telif edilmis kaynaklardanhareketle, zaman içerisinde zuhûr eden problemler masayayatırılmıs, bu hususlar belli açılardandegerlendirmelere tâbi tutulmustur.Eserde yer alan ifadelerde müellifCemâleddin Muhammed bin es-Sıddîkel-Hâs el-Hanefî el-Yemenî ez-Zebîdîve mütercimOhrili Hüseyin Mazhar'ınVeysel Karenî gibi ulvî bir zâta karsı duydukları hürmet ve sevgi,eserin hemen her satırında kendisini belli etmektedir.